Płatki opadły

Rozdziału może i nie ma (proszę, bez rękoczynów, nie podejmujmy pochopnych decyzji し(○び○し) ), ale za to mam dla Was takie małe drabble. Dokładnie 100 słów, wg Worda (jak coś to jego wina XD).

Nigdy nie byłam dobra w wymyślaniu tytułów, więc zapytałam Manami, czy ma jakiś tytuł na zapleczu. Oczywiście Manami, jako taki geniusz, wymyśliła piękny tytuł: "Płatki opadły", nawet mi wytłumaczyła co wg niej ma to oznaczać, wyobrażacie sobie? Mieć tak superowsko-fajowego-i-w-ogóle pracodawcę to cud XD

Tag, Manami jest moim pracodawcą :3

To teraz uwaga, cytat: "W sensie ze masz kwiat (symbol tego życia) np zerwany (czyli skazanie na koniec zywota) oraz zwiedniecie (ostateczny koniec)". Pięknie to określiła, ne? Ona to buug xdd

Także ten... zapraszam do czytania i ewentualnego komentowania:

• drabble, angst;
• Rating: brak;
• Paring: dowolny;
• Ostrzeżenia: brak;

 Gdy ostatnie tchnienie wyda

Ten, co tak świata się boi,

Gdy wiedzieć będzie, ile lat ma do stracenia,

Gdy strach rozmrozi serce,

Gdy wreszcie poczuje, co to znaczy kochać

I gdy będzie za późno, by zrobić cokolwiek.

Potrafi zaoferować ledwie garść tego,

Co ma,

Co mieć pragnął

I co mieć powinien.

Poczuje pustkę

I strach, i ból, i gniew

I wszystko to razem się złączy,

By stworzyć wrak człowieka.

Bezbronnego i nic niewartego.

Który chce żyć

I być uznawanym za człowieka.

Człowieka, który kochał,

Człowieka, który szanował,

Który dawał, nie biorąc nic w zamian,

Który ufał bezgranicznie…

Człowieka, który poległ.